ارایش و اثرات روانی ان

مطالعات باستان شناسي ، تاريخي و انسان شناسي، تاييد کرده اند که لوازم زيبايي براي بدن، توسط زنان و مردان همه فرهنگ ها و جوامع مورد استفاده قرار گرفته است.

گردشي در گالري هاي صورت در موزه ملي ما، شواهد بارزي از تحول در عادت آرايش شخصي طي 200 سال گذشته نشان مي دهد. بررسي هاي مدرن فرهنگ هاي کشورهاي دور، نشان مي دهند که رنگ آميزي پوست و رنگ کردن مو در رفتار اجتماعي، نقشي مهم بازي مي نموده است. در فرهنگ حاضر ،در مقايسه با سابق اين موضوع کاهشي نداشته است، فقط ظريف تر و کمي غير ملموس تر گرديده است.

نياز به آرايش پوست آنقدر حياتي است که اگر همه محصولات آرايشي تجاري از بازار برچيده شوند، مصرف کنندگان ، لوازم مورد نياز خودشان را خود توليد خواهند کرد: مواد حيواني، گياهي و معدني مخلوط مي شوند، يا به صورت خمير در آورده مي شوند و براي آرايش، رنگ آميزي مو و صاف کردن چين هاي صورت به کار مي روند. دختران مدرسه اي لوبياي قرمز را ذخيره مي کنند پس از مرطوب کردنشان بر روي صورت و گونه ها و لب ها مي مالند. ابروها، خطوط رويش مو و نشانه هاي زيبايي مدام تغيير مي کنند تا با درک اجتماعي رايج از جذابيت ، هماهنگي يابند.

سلامت پوست، از عدم وجود انواع بيماري ها تغيير وسيع تري دارد چون ظاهر پوست، مو و ناخن براي ابراز موقعيت اجتماعي و براي ايجاد تاثير بر ديگران و در نتيجه ايجاد اعتماد به نفس و رضايت از خود موثر است و شخصي که معتقد است بدن سالم او مطابق با استانداردهاي زيبايي نيست، باز هم از يک ناراحتي رنج مي برد.

بنابراين ، اين مساله ما را موظف مي نمايد که شرکت فعالي در مراقبت اوليه پوست و زيبايي و آرايش آن داشته باشيم و اين مسئوليت را نبايد به آرايشگران، مسئولين سالن هاي زيبايي و مراکز فروش يا فروشندگان لوازم آرايشي محول ساخت و بايد دانست همه انسان ها مشتاقانه منتظر پذيرفتن مشورت از طرف افرادي مي باشند که مي توانند ضامن زيبايي و سلامتي چهره آنها باشند. بدون آنکه بدانيم چه مي کنيم و چه اثري خواهد داشت.

ایران مانیا

دانستنیهایی در مورد شیرپاکن

شير پاك‌كن‌ها از قديمي ‌ترين محصولات پاك‌كننده آرايش هستند

پودر‌ها و ساير مواد آرايشي، پوست را كثيف كرده و منافذ آن را مسدود مي‌كنند و ما مجبور هستيم به دفعات آنها را پاك كنيم. آب و صابون به تنهايي براي بيرون آوردن اين ذرات كافي نيست بلكه بايد موادي به كار ببريم مانند اجسام چرب كه به زور، مواد رنگي اين پودر‌ها و جرم‌هاي پوست را بگيرند و آنها را بيرون بكشند و در نهايت باعث جذب بهتر اكسيژن توسط پوست شوند.

به اين فرآورده‌ها، روغن‌هاي پاك‌كننده يا شير زيبايي مي‌گويند كه در آنها مواد چربي كم و سبكي وجود دارد و براي پاك كردن روزانه پوست به كار مي‌ رود.

شيرپاك ‌كن ‌ها از قديمي‌ترين محصولات پاك ‌كننده هستند كه بيشتر به فرم روغن در آب استفاده مي ‌شوند و روغن آن ها نيز از نوع پارافين انتخاب مي‌گردد.

حدود 70 درصد وزن اين فرآورده‌ها از آب و 30 درصد آن روغن مي ‌باشد. امروزه با ساخته شدن ظروف پلاستيكي، اين لوسيون‌ها در حد وسيعي توليد شده‌اند. ساخت آنها آسان بوده، به كرم‌هاي پاك‌كننده از نظر مصرف برتري دارند و از نظر اقتصادي مقرون به صرفه هستند. ميزان اسيديته اين فرآورده‌ها همخواني زيادي با اسيديته پوست داشته و محصولات خوبي از نظر آسيب نرساندن به پوست محسوب مي‌گردند. از اين مواد مي ‌توان به عنوان پاك ‌كننده‌هاي آرايشي و يا برطرف كننده آلاينده‌هاي صورت استفاده كرد.
صابون كافي نيست

استفاده از صابون‌ها به عنوان پاك كننده سطحي بسيار رايج است و بسياري از خانم‌ها صابون‌ها را به عنوان يكي از پاك كننده‌هاي مناسب مي‌دانند، غافل از اينكه صابون پاك كننده چندان مناسبي نيست و داراي معايب فراواني است

معایب صابون پاک کننده

• نياز به آب
• زدودن بيش از حد چربي از سطح پوست
• ايجاد خشكي و كشيدگي در پوست
• قليايي نمودن پوست (اين مساله باعث جداسازي سلول‌هاي لايه‌هاي خارجي پوست از سلول‌هاي مجاور مي‌شود.)

در هر حال از صابون‌ها و ساير دترژانت‌هاي معمولي براي شستشوي پوست استفاده نكنيد حتي آب معمولي نيز در اثر شستشوي بي ‌رويه مي ‌تواند باعث خشكي پوست شود. بيش از 1 تا 2 بار در روز صورت خود را نشوييد و حتماً بعد از شستشو از مرطوب كننده مناسب استفاده كنيد.
اثر رواني كف و فوم‌ها و پاك‌كننده‌هاي كف كننده

در نظر بسياري از ما ميزان پاك كنندگي محصولات با ميزان كف حاصل از آن نسبت دارد و محصولاتي را كه با كف همراه نباشند جزو پاك كننده‌ها محسوب نمي‌ كنيم. براي ارضاي اين حس رواني لابراتورهاي آرايشي بهداشتي فوم‌هاي پاك كننده را به بازار ارايه نموده‌اند.

اين فرآورده‌ها براي پاكسازي پوست به آب نياز دارند و در تماس با آب كف مي‌ كنند. اين محصولات برخلاف صابون‌ها حالت قليايي نداشته و پوست را خشك نمي‌ كنند و ضمن پاكسازي كامل پوست، لايه محافظ سطح پوست را حفظ مي‌ كنند. اين فرآورده‌ها داراي دو فاز حلال در چربي و حلال در آب هستند كه فاز حلال در چربي آن تمام ذرات خارجي مواد آرايشي و رسوبات ناشي از آلودگي‌هاي محيطي را در خود حل مي‌كند و فاز حلال در آب آن، شسته شدن اين رسوبات را از سطح پوست تسهيل مي‌نمايد و به اين ترتيب مانع از مسدود شدن روزنه‌هاي پوست شده و از آلودگي و عفونت پوست جلوگيري مي‌كند.
نحوه ي استفاده از شيرپاك كن

نحوه استفاده از اين فرآورده‌ها به صورت زدن آنها روي نوك انگشت و سپس ماليدن آن روي صورت به شكل دواير متحدالمركز( يا مارپيچي از داخل به خارج) به همراه ماساژ ملايم مي‌باشد كه در صورت احتياج به تكرار عمل فوق دوباره به همان شكل تكرار مي‌شود.

كار پاكسازي به اتمام نمي‌رسد مگر مواد زايد قابل شستشو ايجاد شده به دنبال استفاده از شير پاك كن‌ها با تونيك يا آب ولرم از روي صورت برداشته شوند.
پس از پاك ‌كردن آرايش بخوانيد

_ فراموش نكنيد بهتر است يك پاك كننده آرايش خوب تهيه كنيد. اين از آن مواردي است كه خرج كردن پول بيشتر به نفع سلامت پوست‌تان خواهد بود. مارك‌هاي معروف تجاري لوازم آرايش به طور معمول پاك كننده‌هاي خوبي نيز به بازار عرضه مي‌كنند.

_ براي پاك كردن آرايش چشم، از مواد پاك كننده آرايش كه ويژه چشم است، استفاده كنيد. چشمان شما بسيار حساس‌اند و نياز به مراقبت بيشتري دارند.

_ آرايش صورت شما مانند كرم‌پودر و رژ لب به راحتي به وسيله پاك كننده‌هاي آرايشي كه پايه آبي دارند، از روي پوست‌تان پاك مي‌شوند ولي آرايش چشم مثل سرمه، ريمل و خط چشم نياز به مواد پاك كننده قوي‌تري دارند. اين مواد پاك كننده بايد پايه روغني داشته باشند تا اين مواد آرايشي سمج را از چشمان شما پاك كنند.

_ براي پاك كردن آرايش چشمانتان، از حركات ملايم‌تر دستتان روي پوست اطراف چشم استفاده كنيد چون پوست اين نواحي بسيار حساس است و امكان آسيب ديدن و چروك خوردن آن زياد است.

_ ئبراي پاك كردن آرايش يك تكه پنبه يا پد پنبه‌اي را به مواد پاك كننده آغشته كنيد و روي پوست صورت، اطراف چشم و گردن خود بكشيد. در صورتي كه با اين روش، آرايش شما پاك نشد، چند نقطه از ماده پاك كننده را در چند جاي صورتتان بگذاريد، سپس با يك گلوله پنبه مرطوب آن را در تمام صورتتان پخش كنيد. با اين روش حتي مواد آرايشي نفوذ كرده به منافذ پوست‌تان نيز خارج مي‌شوند.

_ در صورتي كه اصلا آرايش نمي‌كنيد، لازم است شما هم در پايان روز، صورتتان را با يك پاك كننده ملايم تميز كنيد تا بقاياي گرد و غبار و آلودگي‌هاي هوا از روي سطح پوست شما پاك شوند. اين روش از چرب شدن پوست شما و جوش‌زدن آن جلوگيري مي‌كند. تميزكردن منظم پوست آن را براق و سالم مي‌كند.

_ پاك‌كننده‌هايي را كه در آن الكل به كار رفته است، خريداري نكنيد. اين پاك كننده‌ها گرچه باعث مي‌شوند در سطح پوست‌تان احساس تازگي كنيد ولي در طولاني مدت موجب خشكي پوست شما مي‌شوند.

تاریخچه ارایش

آرايش کردن از زمان هاي بسيار قديم مخصوصا زماني که مردم با دارو آشنا شدند، بين خانمها و آقايان متداول بوده و آنها با علاقه فراواني براي زيباتر نشان دادن صورتشان ميکوشيدند.

مطالعه تاريخ باستان به ما ثابت ميکند که در دوران ماقبل تاريخ نيز مردان و زنان به بهتر نشان دادن ظاهر خود علاقه مند بودند. نوع آرايش و وسايل آرايشي که در يک فرهنگ و مليت براي زيباتر و جذابتر نشان دادن به کار ميرود ممکن است در فرهنگ ديگر کاملا مردود باشد، اما اکثر مردم از تغيير در مد لباس، مو و آرايش صورت لذت ميبرند.

تاريخ شروع آرايش کلا به مصريا قديم ميرسد. آنها براي مراسم مذهبي از عطريات و مواد آرايشي استفاده ميکردند و حمامهاي مخصوص براي خوشبو کردن پوست بدن ميگرفتند، به نظافت و پاکيزگي اهميت ميدادند و بعد از حمام از مواد خوشبوکننده و روغني براي نرم نگه داشتن پوستشان استفاده ميکردند. شانه و آيينه به عنوان اولين لوازم آرايشي مورد علاقه همه خانمها و آقايان بود. کلئوپاترا، ملکه مصر، مواد آرايش و عطر را عاشقانه براي پوست و مو و بدن خود استفاده ميکرده است.

اگر ما پيشرفت و تغييرات در مد و زيبايي را از زمان اجدادمان تا حالا دنبال کنيم، شايد به تمام آن تغييرات پي ببريم.

آثار به جا مانده از اجداد به ما نشان ميدهد که مواد رنگي براي رنگ کردن مو، ناخن و پوست به گار ميرفته و خالکوبي نيز در آن زمان وجود داشته و مرسوم بوده است. مواد رنگي و آرايش از ريشه درختان، برگ و کلا مواد گياهي و معدني تهيه ميگرديد. مصلا پودر به نام کوهل شبيه سرمه در زمان مصريا قديم براي شفافتر و بزرگتر نشان دادن چشمها مصرف ميشد. دوده چراغ را به ابرو ميزدند و از اکسيد آهن براي تهيه سرخاب جهت آرايش صورت استفاده ميکردند.

يونانيها از سال 460 ميلادي با علاقه فراوان عطريات و مواد آرايشي ميساختند و براي مراسم مذهبي و استفاده شخصي و حتي گاهي به عنوان دارو استفاده ميکردند.خانمهاي يوناني از موادي به نام ورميليون براي آرايش صورت استفاده ميکردند که به رنگ قرمز روشن بود و از ترکيب نمکهاي جيوه در ساخت آن استفاده ميشد.

خانمهاي رومي مخلوطي از گچ و سرب را به صورت ميزدند تا آن را سفيدتر کنند، همچنين با رنگهاي گياهي گونه ها و لبهايشان را سرخ ميکردندو از مخلوط ذرت، شير و آرد ماسکهايي براي صورت تهيه ميکردند که آن را با کره نيز مخلوط مينمودند. روميها هم مانند يونانيها و مصريها حمام و نظافت را باور داشتند و خانمها در موقع حمام از شير و شراب استفاده مينومدند. حمامهاي رومي معمولا عمومي بود با قسمتهاي جداگانه براي خانمها و آقايان. مردان رومي نيز از عطريات و روغن براي خوشبو کردن پوست و نرم نگه داشتن آن بعد از حمام استفاده ميکردند. شعرهاي يوناني زيادي درباره نظافت، زيبايي مو و پوست و ناخن سروده شده است و نقاشيهاي بسياري بيانگر اهميت آن است.

آسياييها، به خصوص چينيها، تاريخچه بسيار دوري در مورد سلامتي دارند و آراستگي را يک هنر به حساب مي آورند، مخصوصا بين افرادي که امکان استفاده از لوازم آرايش مختلف و لباسهاي متنوع را داشتند. در ژاپن آرايش گيشاها خيره کننده بود و هنوز هم يک هنر باارزش به شمار مي آيد.

ايرانيان نيز همانگونه که تاريخ و شواهد نشان ميدهد،پيرو مد و آراستگي مو و صورت و لباس بودند.

افريقايي هاتحول بزرگي در آرايش مو و طراحي لباسهاي مخصوص به وجود آوردند. آنها داروهاي بسياري از گياهان و مواد او.ليه که در اطراف خود داشتند تهيه ميکردند. همچنين از رنگهاي زيادي براي آرايش صورت خود استفاده ميکردند که بعضي از انواع مدل مو و لباس آنها هنوز هم رايج است.

در قرون وسطي بيشتر مواد رنگي روي گونه ها و لبها زده ميشد. چشمها فقط با سرمه آرايش ميشدند. مواد آرايشي و داروها از هم جدا نبودند ولي در اواخر قرن شانزدهم تقريبا از هم تفکيک شدند. اين دوره بين کلاسيک و رنسانس بود، زماني که مذهب نقش مهمي در زندگي و عقايد و رفتار اجتماعي مردم داشت. حمام روزانه متداول نبود ولي عطر و موادخوشبوکننده زيادي مصرف ميشد.

در عصر رنسانس نقاشيهاي کلاسيک و نوشته ها نشان ميدهند که چقدر آراستگي ظاهر بين مردم متداول بوده است. يکي از غيرعاديترين مدها تراشيدن ابروها و خط مو در پيشاني بود و معتقد بودند که ابروي تراشيده چهره بسيار باهوش و متفکري به زن ميدهد.

در زمان اليزابت اول (1558 تا 1603 ميلادي) ماسکهاي صورت متداول شدند. در اين دوره ماسکهايي از ترکيب پودر پوست تخم مرغ، زاج سفيد، بوراکس، بادام، تخم خشخاش، شير، شراب، کره، ميوه و سبزيحات ساخته ميشد. گونه و لبها آرايش ميشدند ولي آرايش چشمها بسيار کم رنگ بود.

ماري آنتوانت (1755 تا 1793 ميلادي) ملکه فرانسه و اکثر خانمهاي مرفه فرانسوي حمام توت فرنگي و شير ميگرفتند. لبها و گونه ها شديدا با رنگهاي صورتي و نارنجي آرايش ميشدند. به ابروها فرم داده مشد ولي از سايه چشم زياد استفاده نميشد و پودرهاي خوشبو براي صورت استفاده ميکردند. اين دوره به دوره افراط و زياده روي در آرايش معروف است.

در زمان ويکتوريا، ملکه انگليس، آرايش صورت جذابيت خود را از دست داد. خانمها بسيار ساده و بدون رنگ بودند و معروف است که زنان گونهاي خود را نيشگون گرفتن و لباهايشان را با گاز گرفتن سرخ ميکردند. ماسکهايي از ترکيب عسل، تخم مرغ، شير، ميوه و سبزيجات و روغن هاي مختلف ساخته ميشد. اين دوره يکي از سختترين و محدودکننده ترين دوران تاريخ آرايش به حساب مي آيد.

در سالهاي 1920 انقلابي در کارخانه هاي لوازم آرايش به وجود آمد و سايه هاي رنگارنگ براي چشم ها، رژگونه و رژ لبهاي متنوعي ساخته شد. کرمها و لوسيونهاي گوناگون براي پوست و شامپوهاي نرم کننده و تقويتي مو به بازار آمد. در سالهاي 1950 و 1960 مدهاي اروپايي بيشتر کشورها را تحت الشعاع قرار دادند، مواد پاک کننده پوست، کرمها لوسيون ها و نرم کننده هاو لوازم آرايش متنوعي وارد بازار شدند. ابروهاي پهن مد شد، خط چشم نيز پهن مشخص بود، گونه ها و لبها رنگملايم داشتند. در اواخر 1960، آرايش ترميمي و تکميلي متداتول شدو باز هم ابروها باريک شدند.

از سالهاي 1970 به بعد کارخانه ها رنگهاي متفاوتي براي آرايش روز و شب& مواد و لوازم آرايش براي زيبايي، سلامتي و پاکيزگي پوست و مو ارائه کردند و خانمها بيشتر و بيشتر جذب اين مواد شدند.

برگرفته از کتاب:

آرايش، راز زيبايي و جواني